Spaghetti bolognese

Świątecznej propozycji jeszcze nie przygotowałam, ale niedługo na blogu zawita wygilijna potrawa.
Od sławnych blogowiczek w tej kwestii odbiegać nie będę : ) 

Ta zaś propozycja wyszła bardzo spontanicznie. Zbytnich zapasów w lodówce nie miałam, ale znalazły się te z których zrobiłam danie na które od dawna miałam ochotę. Włoskim klimatom nie umiem powiedzieć dość. Szczególną słabość mam do pomidorów i serów, a tego nie brakuje we włoskiej kuchni, dlatego o długiej przerwie nie ma mowy. 

Kiedyś, gdy nie byłam tak bardzo przywiązana do garnków i patelni nie obchodziło mnie, czy jem coś zdrowego, więc sos do spaghetti zazwyczaj robiłam z torebek. Wiadomo dlaczego - szybciej, a nawet w moim mniemaniu był smaczny. Teraz jak w szafce (zakupy zazwyczaj robią rodzice) zobaczę jakieś fixy i inne torebkowe paskudztwa to włącza się bunt. W kwestii kulinarnej cenię sobie pracę u podstaw, bo jest zdrowiej i smaczniej. 

Sos do tego makaronu nie jest typowo włoski. Oprócz standardowych składników pojawił się sos sojowy i cynamon. Połączenie słodko-słone sprawiło, że spaghetti stało się ciekawsze w smaku. Sos sojowy dzięki temu iż jest słony pozwolił ograniczyć ilość soli. Nie lubię zbyt dużo solić, wolę jak słoności potrawie dają sosy, inne przyprawy lub sery, a parmezanu nie żałowałam...

Oceńcie, czy ta oryginalnośc też wam zasmakuje : )

Spaghetti bolognese

Składniki na 3 porcje

około 250g makaronu (spaghetti lub tagliatelle)
400g pomidorów w puszce
2 łyżki masła

2 ząbki czosnku

szczypta ostrej papryki w proszku 

150 - 200g mielonego mięsa

1 łyżka sosu sojowego

2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
sól i świeżo zmielony pieprz
1 łyżeczka oregano w proszku
mała szczypta cynamonu (opcjonalnie)
2 łyżki oliwy extra vergine
2 łyżki tartego parmezanu lub innego twardego sera (opcjonalnie)

Makaron ugotować al dente w osolonej wodzie. Po ugotowaniu odcedzić, najlepiej wyłowić go łyżką i włożyć bezpośrednio do gotowego sosu. Zachować około 4 - 5 łyżek wody z gotującego się makaronu.

Na patelni rozgrzać masło, dodać drobno starty czosnek i paprykę w proszku. Podsmażyć kilkanaście sekund, włożyć rozdrobnione mięso, sos sojowy, sól (mało) i pieprz, oregano i cynamon. Smażyć mieszając przez około 1 -2 minuty aż zmieni kolor z czerwonego na brązowy.

Dodać pomidory i koncentrat pomidorowy, oliwę i na większym ogniu gotować przez około 1 - 2 minuty. Włożyć ugotowany makaron oraz około 4 łyżek wody z gotującego się makaronu. Wymieszać i podgrzewać przez kilka sekund, odstawić z ognia. Posypać tartym serem. Po odczekaniu minuty sos dodatkowo zgęstnieje.

 

Makaron z cukinią i kurczakiem

Makaron to kolejne danie, które należy umieścić w kartotece z tytułem: "szybkie, proste i smaczne posiłki".  W mojej pracy robię ich bardzo dużo. Oprócz pizzy mają największe wzięcie. Ich powodzenie świadczy o tym, że mają w sobie to coś!

Z tego względu iż jestem wielką smakoszką serów najbardziej lubię makarony w których jest właśnie ten składnik. Rokpol pobija swoich konkurentów w tej kwestii. Dzięki niemu zawsze powstaje bardzo dobry sos serowy.

Z robieniem owego makaronu wiążę się trochę zabawna historia. Choć wtedy nie było nam do śmiechu. Otóż, co mnie bardzo zdziwiło w żadnym sklepie typu Biedronka, Piotr i Paweł, Intermarche czy Netto nie było sera pleśniowego. Mój wierny pomocnik przeszukał pół miasta. Zaczęłam myśleć, że bierzemy udział w Mission Impossible. Znalazł dopiero w Tesco, które mieści się dość daleko od mojego domu. Choć nawet tam, półki nie uginęły się od ilości tego sera, ale co tam... Udało się - ser zdobyty! Ale na tym nie koniec wrażeń. Mojego pomocnika złapał obfity deszcz i na domiar złego grad. Przyszedł cały mokry z serem pleśniowym w ręku. To się nazywa poświęcenie w imię słusznej sprawy :) Każdemu życzę takiego pomocnika!

Misja zrobienia sosu zakończyła się sukcesem. Zwykle przyrządanie makaronu zajmuje mi 15 góra 20 minut, ale przez długie poszukiwania trwało to półtorej godziny. Liczy się efekt końcowy tej historii, a efekt był taki, że się najedliśmy, a obiad bardzo, bardzo smakował!

Pomocnik wysuszony, ogrzany z uśmiechem na twarzy również zajadał się makaronem zadowolony z tego, że Mission Impossible okazała się Possible. 

Życzę Wam spokojnego gotowania bez długich wędrówek i bez deszczu nad głową. Smacznego!

Makaron z cukinią i kurczakiem

Składniki na 3 porcje

360 g makaronu penne
1 duża cukinia
1 duży filet z kurczaka
100 g sera pleśniowego (użyłam złocistego, ale może być błękitny)
200 g  śmietanki kremówki (polecam Piątnice 36%)
2 ząbki czosnku
łyżeczka bazylii
łyżeczka estragonu
sól, pieprz
pietruszka

Makaron wrzucić do gotującej się wody, posolić i ugotować al dente. 

W międzyczasie pokroić cukinię na paski o grubości zbliżonej do makaronu. 

Na patelnię rozgrzać oliwę i smażyć kurczaka (pokrojonego w kostkę) na dużym ogniu, przez około 4 minuty, aż mięso się zarumieni. Pod koniec smażenia dodać czosnek i lekko zrumienić. Zmniejszyć trochę ogień i na patelnię wrzucić pokrojoną na paski cukinię. Czekać aż cukinia lekko się usmaży. Posypać bazylią i estragonem, zalać śmietanką (jeśli użyjesz 36%, to proponuję dolać trochę wody, by sos nie był zbyt gęsty). Gdy składniki się zagotują, wyłączyć ogień i dodać ser pleśniowy. Wszystkie składniki delikatnie mieszkać czekając aż ser całkowicie się rozpuści.

Sos z kurczakiem i cukinią podawać z gotowym już makaronem i na koniec posypać pietruszką.